Rozdział 9 { Brat . Nie warty wzmianki }

Szykuje się teraz na Bal . Mam zamiar odegrać się na Tylerze .. Kocham go , a ten debil zabawia się z jakimiś laskami .Nie cierpię go za to . !! Mam ochotę odegrać się również , na tych małych zdzirach i powyrywać im te ich śliczne włoski . Podeszłam do lusterka i zrobiłam sobie makijaż . ! . Uczesałam się , zrobiłam to wszystko co miałam zrobić . Po chwili podeszłam do szafki i zaczęłam szukać czegoś , co mogła bym włożyć . W szafie mam całkowitą pustkę . Odwróciłam się i podeszłam do pudełka , które dostałam od Klausa . ! . - Nie mam innego stroju . ! - Pomyślałam i włożyłam szybko sukienkę i do tego tą bransoletkę . Pasowała w sam raz . ! Wyglądałam nawet dobrze . Bardzo podobała mi się sukienka . Spakowałam wszystkie najpotrzebniejsze rzeczy do torebki i zeszłam na dół . Wsiadłam do swojego auta i pojechałam szybko na bal . ! .
Po 5 minutach byłam na miejscu . Zamknęłam Auto i poszłam do posiadłości Lockwoodów , bo właśnie tam odbywa się bal . Weszłam powolnym krokiem do domu i stanęłam za drzwiami . Ludzi było pełno . Spojrzałam w lewo i ujrzałam Klausa stojącego z szampanem . Podeszłam do niego , na co on odłożył kieliszek i bardzo szybko również do mnie podszedł . Uśmiechnął się .
- A jednak się zjawiłaś , Love - Powiedział z Brytyjskim Akcentem i jeszcze szerzej się uśmiechnął .
- Tak . Wiesz , no nie miałam wyjścia - Odwzajemniłam szybko jego uśmiech , ale zrobiłam to trochę sztucznie .
- I widać , że sukienka też Ci się podoba .
- Ye .. Nie miałam innej , tylko ten wybór mi został - Wzruszyłam ramionami .
- To nie usprawiedliwia , tego , że masz również bransoletkę , która Ci dałem - Znowu na jego twarzy zagościł uśmiech . Nie mogłam uśmiechnęłam się szeroko i zaśmiałam . Miał rację . Nie mam wytłumaczenia , na Bransoletkę . W tym momencie zobaczyłam Tylera śliniącego się do Jakiejś laski , jak dobrze mnie oczy nie mylą , to to Amanda z przeciwnej Klasy . Popatrzyłam chwilkę , po czym z powrotem skierowałam wzrok na Klausa . Uśmiechnęłam się , ale on zauważył , że coś jest nie tak . Już miał coś powiedzieć , ale przerwała mu Pani Lockwood .
- Witam wszystkim na co rocznym balu z okazji rozpoczęcia szkoły . - Zaczęła - Jak zawsze Bal rozpoczynamy Walcem . Proszę , alby wszyscy przeszli do salonu .
Szybkim krokiem każdy przeszedł do Salonu i dobrał się w pary . Ja była z Klausem . Elena ze Stefanem , Bonnie z Mattem , Jeremy z Vicki , Damon z Jakąś laską i Tyler z Amandą . Zaczęła grać muzyka . Kocham tą piosenkę . Wszyscy podeszli bliżej partnerów i połączyli się . Ja tak samo zrobiła . Klaus uśmiechał się od ucha , do ucha . Nie mogłam , wytrzymać .
- Nie śmiej się już tak - Powiedziałam .
- Och . Przepraszam . Po prostu muszę się napatrzyć . Nie wiadomo kiedy następnym razem pozwolisz mi gdzieś siebie zabrać . Założę się , że ten twój Mały wilczek , Tyler przeszkodzi mi w tym - Oznajmił mi .
- Co masz , na myśli wilczek - zapytałam .
- Dowiesz się w swoim czasie -Powiedział i stanął obok mnie . Momentalnie popatrzyliśmy sobie w oczy . Trwało to dosłownie 2 sekundy

Taniec Klaroline <33

Szybko oderwałam wzrok i uśmiechnęłam się . W tym momencie Klaus obkręcił mnie zmieniając partnera . Wszyscy się zamieniliśmy . Na pecha trawiłam na Tylera . Klaus w tym czasie trafił na Bonnie . Tańczyłam z Tylerem nie odzywając się , ani słowem . Nie mam zamiaru gadać z nim , tylko dlatego iż trawiłam na niego .
- Widzę , że przyszłaś , z tym facetem z twoich urodzin . - Powiedziała .
- Ten Facet ma imię - Rzuciłam .
- Tak zapomniałem . Jak mu tam był ? . Klaus . ? Dupek - Top ostatnie słowo powiedział cicho , ale ja i tak je usłyszałam .
- Mówisz , teraz o kim ? . Bo się pogubiłam . Jak na razie to ciebie można nazwać dupkiem -Rzuciłam i oderwałam się od niego . Nie miałam dużej ochoty o słuchać , a więc wyszłam się przewietrzyć .
Chodziłam po między autami , nie zwracając na to co robię . ii gdzie idę . Nie interesowało mnie , to . Po prostu chciałam zapomnieć chociaż na chwilkę , o tym wszystkim .. Nagle poczułam zimny wiatr za sobą i odwróciłam się , jednak nikogo tam nie było . Z powrotem popatrzyłam się na przód , a przede mną stał jakiś mężczyzna , uśmiechają się .
- Witaj - Powiedział prawię takim samym akcentem jak Klaus .
- Cześć - zdziwiłam się - Pomóc Ci w czymś . ?
- Tak . Nie widziałaś gdzieś może , kogoś o bardzo ... wyróżniającym się głosie  ? . Ma na imię Klaus - Powiedział powoli .
- Ach , Tak ! - Odpowiedziałam - Jest w środku .- A skąd , go znasz jeżeli można zapytać . ? - spytałam .
- Aa wiesz . Brat . Nie warty wzmianki . - Zaczął - Jestem Kol ( wytłumaczę dlaczego on żyje ) .
- A Ja Carolina . - Uśmiechnęłam się . - Ja już raczej muszę wracać .. - Odwróciłam się , ale ten Kol , stał teraz przede mną . Podskoczyłam z zaskoczenia i wyminęłam , go . Po chwili jednak , on znowu był przede mną . ! - Mógłbyś mnie przepuścić . 
- Nie za bardzo . Mojemu starszemu bracie zależy na tobie , a ja bardzo chcę , aby to na czym mu zależy zostało zniszczone - Powiedział Uśmiechając się . 
- Co masz na myśli , zniszczone - Zdziwiłam się , a;le jednocześnie przestraszyłam . 
- To - Powiedział i Moim oczom ukazały się jego wielkie kły . Zaczął podchodził w wolnym tempie , ale po chwili zastał odepchnięty . Ni z tond ni  zowąd  , przede mną pojawił się uśmiechnięty Klaus . 
- Tak się nie traktuje kobiet - Powiedział , ze złożonymi rękami z tyłu , po czym pomógł mi wstać . 
------------------------------------------------------------------------------------------------
Koniec banalnego rozdziału . A więc ... Jest Kol .. Wytłumaczę , jakim cudem znalazł się teraz tu .. Bo  przecież nie żyje , ale to już w następnym rozdziale . :d